NAKAKAPASONG LARO

MASAYANG naglalaro ang mga bata at ‘di alintana ang oras, gutom maging dulot na ingay na nagpapatigil sa mga nagdaraan upang masdan ang saya. Walang hindi nakangiti dahil maayos ang pakikilahok ng bawat isa na siyang kagandahan ng laro. Hindi nababakante ang bawat kalahok sa laro at mahalaga ang ambag sa larong kailangang mag-isip at ng lakas upang magapi ang kabilang koponan. Ang magkakakawing na bisig ang kanlungan sa kasamang ayaw ipakuha sa kalaban. Sa kanlungan ng kasama higit ng maliit na kasapi ang dapat gawin upang manatiling matatag ang koponan.

Sa pagkakataon na masilat at makuha ang maliit na kasapi, unti-unting malalagas ang grupo na senyales ng pagkatalo. Ang hatakan sa unahan at proteksyunan ang hulihan bahagi ng koponan, ang pinaka maliit na kasapi ang inaalagaan. Sa pagkakataon na makuha ang huling bahagi ng grupo, tapos na ang laro’t laban. Ibibigay mo ba kahit ang pinakamaliit na kasapi?

Ito ang Catch the Dragon Tail, sa larong bangit, pansin ang pagkakaroon ng komprehensibong plano ng bawat koponan upang mapanatiling buo at patuloy na makapaglaro. Walang kasapi ang bumibigay at ang pagpapanatiling buo ang kasapian o koponan ang siyang kailangan sa kahit ano pa man. Ang manatiling nakatayo at nakikipagkiskisan sa kabilang koponan ng ‘di makuha ang pinaka layon ng pagkakapit bisig. Masaya ang kiskisan, hatakan at tawanan ng magkalabang koponan ngunit ‘di nawawala ang layon na makuha ang dapat makuha upang masabing nanalo at nakuha ang gantimpala.

Pansin sa laro pagiging agresibo ng malalaki sa koponan na susi sa panalong asam. Ngunit ‘di madali ang pagkuha sa dulong kasapi ng kalabang koponan dahil gagawin ang lahat upang ‘di mawalay ang maliit na kasapi na siyang pakay ng kalabang grupo. At sa panonood, pansin ang mga miron na sumisigaw at nagbibigay babala sa koponang inaagawan ng kasapi. Sa babalang naririnig, ang ilayo at bigyan proteksyon ang huling bahagi ng koponan ang siyang gawa nang ‘di matalo at manatili sa laro.

Sa panonood, tunay na nakakapagod ang larong napansin ngunit sa pag-iisip tila kapupulutan ng aral ang laro higit kung pag-aaralan. Sa pag-iisip, tunay na malaki ang ambag ng mahusay na liderato na humaharap ng laban ng koponan kinapapalooban. Ang lider na nasa unahan at humaharap sa kalaban ang nagdadala’t nagbibigay direksyon sa grupo higit kung saan direksyon ang nais. Ang kooperasyon at pagtalima ng bawat kasapi ng koponan ang susi ng ‘di makuha ang dulong bahagi ng grupo na susi sa pananatili ng koponan kontra sa kalaban. Ang mabilis na pag-iisip at aksyon ang inaasahan upang sagkain ang kilos at balak ng kalabang koponan.

Ang pagkilos na nagtatanggol at nag-aalaga sa kasapian ng koponan ang tamang gawa upang palakasin ang loob ng grupong inaatake. Ang magandang pagbasa sa kakayahan ng kalaban na may halong pag-aaral at pinag uusapan sa hanay ng koponan ang hakbang na inaasahan. Ang pagpili ng kakampi sa laban na ‘di mabibili ng kalaban ang katangian dapat mayroon ang bawat kasapiang grupo. Paano ang lider na Osla, kahit walang bayong sa ulo’y kilala sa pagbebenta?

Sa kabilang banda ng laro, namasdan kung paano kumilos ang malakas na grupo upang igiit ang lakas at laki sa maliit na kalaro. Ang paggamit ng lakas upang makuha ang layon ang gagawin ng maagaw at magapi ang kabilang koponan. Malinaw na ang malakas ang siyang mapanuwag kahit sa laro ng mga paslit. At handang gawin ang lahat, upang makamit ang panalong ayaw palagpasin ng masabing mananaig sa larong sinalihan. Papasukin maging ang mainit at nakakapasong laro sa ngalan ng pakinabang ng koponang kinaaaniban. Ang makuha ang nais kahit sa marahas na paraan ay gagawin dahil ito ang hiling ng larong nilahukan. Bakit ganito at ito ba ang takbo sa tunay na buhay?

Sa pagsusuri sa laro at pagbanga sa kaganapang pambansa maging pandaigdig, mapapansin ang kahalintulad na pangyayari na ang malakas ang mapanuwag. Nariyan ang bansa na pilit na inaangkin ang bahagi ng kalapit bansa sa pinagwagihang usapin sa UNCLOS. Dahil malaki at mayamang bansa, ‘di tanggap ang pasya at gumagawa ng paraan upang makuha ang maliit na bahaging ibig. Nagawang makipagsabwatan sa palamura’t taksil na lider ng maliit na kalapit bansa na nagpatatag kuno sa paghahabol sa tubigang ibig. Pasalamat ang mamamayan ng maliit na bansa at natapos ang termino ng palamurang lider na halos ibigay ang dulong bahagi ng bansa sa kaibigang mapanuwag. At sa pagpalit ng liderato, pansamantalang nakahinga si Mang Juan at masasabing nagbago ang ihip ng hangin sa bansa.

Sa totoo lang, kita ng mga miron ang ginagawang panunuwag ng bansa ni Onse kay Mang Juan at nagbibigay babala sa kilos ng bansa ng una. Sa pagbibigay babala ng mga kaibigang miron sa Play Zone, nariyan na nag-aabot ito ng mga ayudang kagamitan na ginamit ni Mang Juan sa pagbabantay sa katubigan ng bansa. Sa pagbibigay ng mga kagamitan sa pagbabantay, maganda ang kinilos ng Philippine Coast Guard (PCG) at mabilis na namamataan ang sino mang ‘di kanaisnais na dayuhan. Ang kagandahan sa mga kaibigang miron, ang pag-iingay na ginagawa’y may kalakip na tulong sa bansa at pagsasanay upang mapigilan ang pagpasok ng bansang may masamang balak.

Sa totoo lang, hindi isa, o dalawang kaibigang miron ang nagbibigay babala kay Mang Juan sa panunuwag ng kaibigang bansa ni Totoy Osla. Nariyan ang bagong saltang miron ngunit matagal ng kaibigan na nagbigay ng kagamitan at nakipaglaro sa mga bata ng PCG. May mga pag-aaral na bangit kontra sa laban sa manunuwag. At sa paglisan, iniwan ang mga kasangkapan na magagamit ng PCG sa pagbabantay ng mga karagatang ating pag-aari. At ‘di pa nagtagal, may isa pang kaibigan na naka turban na nag-abot ng karagdagang kasangkapan sa pagbabantay ng ating katubigan.

Tulad ng larong bangit, nariyan ang mga miron na katuwang ng manlalarong madalas suwagin. Ang pag-aabiso’t pagbibigay alarma ng mga kaibigang bansa’y patunay nang kabutihan ni Mang Juan. Samantala, ang larong ibig ng mapanuwag na bansa’y pumasok si Mang Juan sa nakakapasong laro na tiyak ng kanilang panalo. Ano ka bale? Sa ayudang inabot sa taksil na si Totoy Osla tila ang tinatayuan ang paniningil. Habang sa kabilang banda, ‘di makwenta ang laki ng pagkasira ng tubigan ng bansa, higit ng mga bahurang binalahura.

Maraming Salamat po!!!