Goitia: Walang Uurong, Walang Susuko sa West Philippine Sea

Muli na namang nalampasan ang hangganan sa West Philippine Sea.

Noong Abril 6, isang eroplano ng Philippine Coast Guard na nagsasagawa ng karaniwang patrol malapit sa Panganiban (Mischief) Reef at Zamora (Subi) Reef ang hinarap ng isang mapanganib na insidente: pagpapaputok ng flares sa paligid nito ng mga pwersang Tsino. Isang hakbang na hindi lamang delikado, kundi malinaw na iresponsable.

Tawagin natin ito sa tunay nitong pangalan: pananakot.

Ang ating eroplano ay wala roon para mang-provoka. Nandoon ito para gampanan ang tungkulin—bantayan ang ating karagatan, protektahan ang ating mga mangingisda, at igiit ang ating karapatang kinikilala sa ilalim ng pandaigdigang batas. Walang kalabuan doon.

Ngunit sinalubong ito ng isang kilos na maaaring magdulot ng mas malalang insidente kung nagkamali lang ng kaunti.

Hindi rin ito hiwalay na pangyayari.

Ilang araw matapos nito, pinasinayaan ng Pilipinas ang bagong Coast Guard base sa Pag-asa Island. Tahimik ngunit mahalagang hakbang ito para palakasin ang ating presensya at kakayahang pangalagaan ang ating teritoryo. Walang agresyon. Walang provokasyon. Isang bansang ginagawa lamang ang nararapat.

At dito lumilinaw ang problema.

Sa tuwing maayos at legal na kumikilos ang Pilipinas, may kapalit itong panggigipit. Naranasan na natin ito—water cannon, laser incidents, mapanganib na maniobra sa dagat. Ngayon, pati sa himpapawid ay dinadala na ang ganitong uri ng kilos.

Hindi ito nagkataon. May pattern ito.

Ayon kay Chairman Emeritus Dr. Jose Antonio Goitia:

“Ito ay malinaw na pananakot. Walang bansa na kumikilos nang ayon sa batas ang dapat ilagay sa panganib ang buhay ng kanyang mga tauhan.”

Tama siya. Walang katanggap-tanggap sa ganitong asal.

Mas nakakabahala pa rito ang tila pagiging sinadya nito. Kapag ang legal na presensya ay sinasagot ng pwersa, malinaw ang layunin—subukin kung hanggang saan ang kayang tiisin ng isang bansa.

Ngunit ang Pilipinas ay hindi basta sumusuko.

“Kapag ang diyalogo ay napapalitan ng panggigipit, hindi na ito simpleng hindi pagkakaunawaan. Ito ay pagtatangkang magdikta, at dapat itong tutulan.”

Maliwanag ang ating paninindigan.

Hindi tayo ang nagpapalala ng tensyon. Hindi tayo naghahanap ng gulo. Nananatili lamang tayo kung saan tayo may karapatan.

Kaya mahalaga ang Pag-asa. Ipinapakita nito na hindi tayo umaatras. Pinapalakas natin ang ating presensya—hindi sa pamamagitan ng pwersa, kundi sa tuloy-tuloy at legal na pagkilos.

“Ang soberanya ay hindi ipinagtatanggol sa salita lamang. Ipinapakita ito sa presensya, sa tapang, at sa paninindigan.”

Sa huli, higit pa ito sa isang insidente.

Ito ay tungkol sa kung papayag ba tayong takutin sa sarili nating karagatan. Kung hahayaan ba nating mabago ang katotohanan dahil sa presyur.

Hindi dapat. Hindi maaari.

Ang mensahe ng Pilipinas ay dapat manatiling malinaw:
Magpapatuloy tayo sa pagpapatrolya sa ating karagatan.
Ipaglalaban natin ang ating mga karapatan.
At hindi tayo magpapasindak sa sarili nating teritoryo.

Ang West Philippine Sea ay atin. At pananatilihin natin ito.

Si Dr. Jose Antonio Goitia ay Chairman Emeritus ng Alyansa ng Bantay sa Kapayapaan at Demokrasya (ABKD), People’s Alliance for Democracy and Reforms (PADER), Liga Independencia Pilipinas (LIPI), at ng Filipinos Do Not Yield Movement (FDNY). Siya ay may hawak na Juris Doctor at Doctor of Philosophy (PhD), gayundin ang mga advanced degree na MNSA, MPA, at MBA, bukod pa sa iba.