Aklatan, pamana ni Isko sa Batang Maynila; At kita-kits sa Manila Zoo!

Hindi kailanman naluluma ang halaga ng isang aklat. Sa kabila ng mabilis na pag-usbong ng teknolohiya at digital na mundo, nananatiling ang pagbabasa ang isa sa pinakamabisang susi sa kaalaman.

Kaya napakahalaga kapag may isang pamahalaang lokal na patuloy na namumuhunan sa mga aklatan para sa kapakinabangan ng susunod na henerasyon.

Ito ang direksiyong tinatahak ngayon ng Pamahalaang Lungsod ng Maynila sa ilalim ni Mayor Francisco “Isko Moreno” Domagoso.

Hindi lamang inayos at pinaganda ang Manila City Library upang maging mas moderno, mas komportable, at mas kaaya-ayang puntahan ng mga estudyante at residente. Mas mahalaga rito, patuloy ring itinatayo ang iba pang mga bagong pampublikong aklatan sa iba’t ibang bahagi ng lungsod upang mailapit ang kaalaman sa bawat Batang Maynila.

Kabilang sa mga proyektong isinusulong ng lungsod ang mga modernong pasilidad na may e-library, learning spaces, at makabagong kagamitan bilang bahagi ng pagpapalawak ng akses sa edukasyon.

Hindi lahat ng proyekto ay kailangang tulay o kalsada.

May mga proyektong ang ibinubunga ay hindi agad nasusukat sa kilometro o piso. Ang tunay na bunga nito ay makikita sa paglipas ng panahon—sa batang mahilig nang magbasa, sa estudyanteng may lugar na mapag-aaralan, at sa kabataang mas pipiliing humawak ng libro kaysa malulong sa bisyo.

Kapag maganda ang library, mas maraming kabataan ang nahihikayat na pumasok.

Kapag komportable ang lugar, nagiging pangalawang tahanan ito ng mga mag-aaral na walang tahimik na espasyo sa kanilang bahay.

Para sa maraming pamilya, ang pampublikong aklatan ang nagsisilbing libreng classroom, research center, at lugar para mangarap.

Hindi ito simpleng pagpipintura ng gusali.

Ito ay pamumuhunan sa kinabukasan.

Maraming lungsod ang inuuna ang mga proyektong madaling makita at maipagmalaki. Ngunit ang pagtatayo ng mga aklatan ay kakaibang uri ng pamana. Hindi ito para sa isang eleksiyon lamang. Ito ay para sa susunod na henerasyon.

Kapag ang isang bata ay natutong magmahal sa pagbabasa, mas lumalawak ang kanyang pang-unawa sa mundo at mas nagiging handa siyang harapin ang hamon ng buhay.

At sa bawat pahinang kanyang binubuklat, mas lumalapit siya sa kanyang mga pangarap.

Kaya’t hindi nakapagtatakang isabay ng pamahalaang lungsod ang modernisasyon ng mga paaralan at ang pagtatayo ng mga bagong aklatan. Magkaugnay ang dalawang ito. Hindi sapat ang magagandang silid-aralan kung walang lugar na huhubog sa kultura ng pagbabasa at pananaliksik.

Sa huli, ang pinakamahalagang imprastraktura ay hindi lamang ang gawa sa semento at bakal.

Ito ang mga gusaling humuhubog ng isip, karakter, at kinabukasan ng kabataan.

Ang bawat bagong aklatan na itinatayo sa Maynila ay hindi lamang tahanan ng mga libro. Ito ay tahanan ng mga pangarap, ng mga ideya, at ng pag-asang balang araw, ang mga Batang Maynila ang magiging mga susunod na guro, inhinyero, abogado, doktor, siyentipiko, negosyante, at pinunong mag-aangat sa bansa.

At kung may proyektong tunay na karapat-dapat ipagmalaki, ito ay yaong naglalapit ng kaalaman sa mamamayan.

Sapagkat ang lungsod na nagtatayo ng mas maraming aklatan ay lungsod na seryosong namumuhunan sa kinabukasan ng kanyang mga anak.
***
Sa pagdiriwang ng ika-67 anibersaryo ng Manila Zoo, hindi lamang natin ginugunita ang mahigit anim na dekadang kasaysayan ng isa sa pinakakilalang pasyalan sa bansa. Mas mahalaga rito ang mensahe na hanggang ngayon ay nananatiling buhay—na ang isang pampublikong pasilidad ay maaaring maging simbolo ng pag-asa, edukasyon, at pagkakaisa ng pamilya.

Isa sa mga layunin ni Manila Mayor Francisco “Isko Moreno” Domagoso ay gawing isang world-class destination ang Manila Zoo—isang pasilidad na kayang makipagsabayan sa mga kilalang zoo sa buong Asya. Kaya naman isinailalim ito sa malawakang rehabilitasyon, pinalawak ang mga pasilidad, pinaganda ang kapaligiran, at tiniyak na mas maayos ang pangangalaga sa mga hayop.

Ngunit higit pa sa bagong pintura, mas malinis na paligid, o modernong pasilidad ang tunay na halaga ng Manila Zoo.

Ang pinakamahalagang naibalik nito ay ang pagkakataon para sa mga pamilya na magkaroon ng oras sa isa’t isa.

Sa bawat batang unang makakakita ng tigre, leon, monkey, o iba pang hayop, may nabubuong pagkamangha. Sa bawat magulang na makikitang nakangiti habang kasama ang kanilang anak, may alaalang hindi kayang tumbasan ng anumang halaga.

Sa panahong napakabilis ng takbo ng buhay, ang mga ganitong sandali ang tunay na yaman.

Ngayon, mas lalo pang dinarayo ang Manila Zoo dahil sa mga bago nitong atraksyon. Nariyan ang mga batang tigre na sina Atlas at Apollo na agad naging paborito ng mga bisita. May boating activity na rin na nagbibigay ng panibagong karanasan sa mga pamilya at mga bata.

Ngunit kasabay ng pag-unlad ay ang responsibilidad ng bawat bumibisita.

Ang Manila Zoo ay pag-aari ng bawat Manileño at ng bawat Pilipinong nais itong puntahan. Kung nais nating manatili itong maganda at maayos sa mga susunod pang henerasyon, kailangan natin itong pangalagaan. Ang simpleng pagtatapon ng basura sa tamang lalagyan, paggalang sa mga alituntunin, at pag-iingat sa mga pasilidad ay malaking ambag na upang mapanatili ang kagandahan nito.

Hindi lahat ng pamana ay nakikita sa salapi.

May mga pamanang sinusukat sa mga halakhak ng mga bata, sa mga retratong magkakasama ang pamilya, at sa mga alaalang hindi kumukupas kahit lumipas ang maraming taon.

Sa ika-67 taon ng Manila Zoo, ang pinakamagandang handog nito ay hindi lamang ang mga hayop o mga bagong pasilidad.

Ito ang pagkakataong muling pagsamahin ang mga pamilya, turuan ang kabataan na mahalin ang kalikasan, at ipaalala na ang pinakamahalagang investment ng isang lungsod ay ang kaligayahan at kinabukasan ng kanyang mamamayan.

Maligayang ika-67 anibersaryo, Manila Zoo. Nawa’y patuloy kang maging tahanan ng saya, kaalaman, at mga alaalang habambuhay na dadalhin ng bawat Batang Maynila.

Kita-kits sa Manila Zoo!
***
Para sa inyong mga suhestyon, reaksyon at opinyon ay sumulat o magmensahe sa bampurisima@yahoo.com.