KINABUKASAN NG OPOSISYON

SINO ang titimon sa renda ng oposisyon ngayong nakita na ang resulta ng halalan pambansa?. Walang matibay na masasandalan sa laban para sa bayan at ang tanging inaasahan ang mabuting pamamahala ng mga nanalong politiko na kabilang sa partido ni Boy Pektus maging ng iiwan ni Totoy Kulambo. Walang malinaw na larawan kung paano titindig ang mga politiko na magsasama – sama upang ipakita na sila ang magtataguyod ng laban ng bayan.

Laban ng bayan o laban dahil hindi kasama sa partido na maaaring naging katunggali sa mga nilahukang halalan sa nakaraan. Laban dahil mas mainam na laging nakikita sa balita upang hindi makalimutan ng masang pumakabila sa nakaraang halalan. Laban dahil kailangan mapanatili ang balanse ng pwersa sa laban saan mang bahay ng kongreso. O kailangan dapat lang upang maka pwesto sa mga komite na hindi magpapawala sa mga usaping pambayan lalo sa pondong aasahan. Kung sisilipin ang mga nanalong oposisyon sa mataas na kabahayan, tila hindi kaya nitong dalahin sa balikat ang maraming isyu naka amba sa darating na araw. At kailangang makipag alyansa sa mga dating nasa kabilang bakod ngunit hindi sa kasalukuyan dahil sa nakaraan.

Sa pagninilay sa kabahayan ng kongreso, hindi aasahan na magiging maingay ang mga kinatawan ng kabilang bakod dahil ilan dito ang nakalusot o nanalo sa halalan, Nariyan na hati-hati ito sa mga lapiang nasapian. At meron ng kinatawan na nangusap, humingi ng paumanhin kay Boy Pektus dahil sa iba ang sinamahan sa katatapos na halalan. Maayos ang paliwanag at pwedeng maging kakampi sa hinaharap. Marami pa ang hindi nagpapahayag, piniling itikom ang bibig ngunit gagapang patungo sa kampo ng darating na ispiker.

Habang ang mga maiingay na party-list group ay hindi pinalad na makakuha ng bilang upang muling makaupo. Ang malaking kabawasang ito ang magpapahina sa boses ng oposisyon. Bawas na bawas ang sasala sa mga panukalang batas na maihahain sa kongreso. Samantala, sa mataas na bahay nito, asahan na puro papogi ang magaganap dahil sa hindi purong oposisyon ang tatao sa minorya. Ang manatiling may halaga sila sa bahay na tinitirhan ang mas uunahin. Batid ni Mang Juan na ang tumitimon sa minorya’y mga kinatawan na ayaw kay Boy Pektus subalit maka Inday Sapak na naka antabay sa magiging kaganapan, ito ang pag-isipan… ng mga may kokonut.

Ang kaayusan sa kabahayan ng kongreso malinaw na may malaking pagbabago sa hinaharap higit sa mga inihaing batas na may pakinabang ang bayan. Asahan na hindi magiging mahirap ang pagpasa ng mga batas tulad ng nakaraan kung saan ang bilang ng maka administrasyon ang dominante. Pasalamat na lang sa nakaraan at mayroong nakaupong senador na ibinabato ang mahahalagang punto sa mga panukalang batas na kinalulugdan ng bayan. At ito marahil ang mawawala sa pagbubukas ng susunod na kongreso, ang mga kinatawan na nagbibigay ng lalim sa panukalang batas na may pakinabang ang bayan. Ano na ang kinabukasan ng oposisyon?

Sa totoo lang, parang bumabalik tayo sa nakaraan na ang oposisyo’y tila binusalan ang bibig upang hindi marinig ang mga mungkahing batas na walang pakinabang sa taong bayan. Nariyan na binigyan ang dating diktador ng kapangyarihan na magpalabas ng batas na hindi kailangang dumaan sa mga kinatawan. Ngunit hindi ito naging dahilan upang ang mga Pilipino’y magpakita ng pagkadismaya sa mga kaganapan. Hindi tumigil sina Mang Juan, Pedro, Aling Marya at ang balana na maglalabas ng saloobin. Kanila ang kongreso ngunit hindi ang lansangan na pinagdausan ng pagtitipon para ipahayag ang damdaming bayan.

Sa paghina ng boses ng oposisyon sa kongreso huwag magpakampante ang uupong pamahalaan dahil magiging mapagmasid ang bayan na nagnanais ng maayos na pamahalaan. Hindi mangingimi na ipaabot ang mga karanasan sa paggamit ng lansangan upang marinig ng tatao sa Balite ng Malacanan ang ibig para sa kagalingan ng bayan. Muling gagawing kongreso ng mamamayan ang kalye upang ipabatid ang mga pagkukulang na programa na binangit sa nakaraang halalan. Batid ninyo na magiging mapanuri ang bayan at ilalabas ang damdamin sa nakaupo, sa pamamagitan ng kongreso sa kalye.

Nakahanda ang bayan sa hinaharap na kapulisan o kasundaluhan at ipinababatid na ang ihaharap na usapin ay ang usaping bayan na dama kahit ng kanilang hanay. Hindi magpapatinag ang bayan na ipaabot ang dapat dahil sa nakita na ang lakas ng tao ang nagluluklok sa sinuman. Hindi gagawa ng marahas at ng ‘di ayon sa batas kaya huwag ituring na paglaban sa pamahalaan ang pagkilos. Sa totoo lang, ang ipinararating na mensahe’y tuwiran para sa kabutihan ng lahat. Ipapaalala ang mga pangako ng hindi mapako at unahin dahil sa halaga nito sa sambayanan.

Asahang hindi lalabag sa batas, ang gagawi’y pawang pagmumulat sa mga pinangakuan na naghatid kay Boy Pektus bilang halal na pangulo. Sa nakitang lakas ng bayan, ang usapin ang ihahaing at dapat tuunan dahil ito ang dahilan kung bakit nakarating sa kinalalagyan. Ang mga humalal ang maglalapit ng dapat ipaabot sa pinagkatiwalaan. Walang pagdududa sa gagawin ng darating na pamahalaan ang mabuti para sa bayan ngunit mainam na maiparating ang nais na tama at walang kinikilingan ang inaasahan. Pagkakaisang walang kulay o hugis sa pagsulong ng bayan.

Ang pagkakaroon ng oposisyon ay bahagi lang ng demokrasya upang mapanday ng mahusay ang serbisyong dapat kay Mang Juan. Subalit ang kakitaan ng mali na hindi ayon sa kagalingan ng bayan, hindi mangingimi na gawin ang dapat upang maging malaman ang serbisyo sa bayan. Hindi magdadala ng gulo sa halip puro constructive position ang lalapitan. Kailangan lang na pakingan at kung kailangang himayin ang pakikipag-usap o talastasan ay haharapin ng may kinabukasan.

Sa puntong ito, inaasahan na hindi magsasara ang paparating na pamahalaan sa lahat ng uri ng puna mula sa bayan. Ang kinabukasan ng salinlahi at ng bayan ang isusulong, at hindi ang pagbagsak ng pamahalaan na maaring likha lang ng maalwan na kaisipan. Laging isaisip ang kapakanan ng bansa ang una at alisin ang duda na kagalingan nito ang bitbit. Asahan na hindi magiging madamot si Mang Juan na kung napatunayan na kagalingan bayan ang isinasagawa. Ang pagpaparangal ang igagawad sa kung sino ang dapat bigyan. Ngunit hindi magdadalawang isip na suungin ang kalye upang iparating ang dapat sa hindi kanais nais na gagawin. Ang pagmamahal sa bayan ang sakripisyong gagawin para sa kaunlaran. Hindi tutulan ang mabuting programa at sana ito ang maging kahihinatnan ng bayan nating mahal.

At sa huli nakasalalay ang kinabukasan ng oposisyon sa kung paano nagagampanan ng pamahalaan ang iniatang sa balikat nito. Dahil ang kagalingan ng bayan ang una bago ang sarili. Ang mahusay na pamamalakad ng namamahala ang magsasabi ng kinabukasan ng oposisyong bayan.

Maraming Salamat po!!!