My Brief Memory of Comedian Dolphy

Ni Oggie Medina

I always remember what the late comedian Rodolfo Vera Quizon Sr., o Dolphy, told me in his home in Marina Village in Paranaque City:

“Nagrorosaryo ako araw-araw. Maski na may mangyari sa iyong masama man o mabuti ay nakapagpaalam ka na sa Kanya… Noong araw, inabot ko ang orasyon, o iyong tinatawag sa Ingles na Angelus Time. Pag tunog ng mga kampana ng simbahan tuwing alas sais ng gabi noon, tumitigil ang lahat, pati na ang mga sasakyan, bilang pagbibigay-galang sa Diyos. Kahit na hindi nila dinadasal nang buo iyong Angelus at least tumitigil sila as a sign of respect. Mapalad ako at inabot ko ang panahong iyon.”

He further said, “Noong araw bihira ang may baril. Noong araw nagmamagandang-gabi ang mga pulis at gayundin ang mga tao sa isa’t isa. Ngayon, babarilin mo na ang mga pulis at ang mga pulis ay mamamaril din.”

In 1974, he won Best Actor Award in Metro Manila Film Festival. In 1977, he won FAMAS Best Actor. In 1992, he received the Film Academy of the Philippines’ Lifetime Achievement Award.

“Palagay ko ang may kagustuhan talaga na maging matagumpay ako ay ang Diyos. Ang mahalaga ay di ka nagbabago. Iyong magandang ugali mo noong mababa ka pa at maliit, dapat manatili iyon sa iyo gaano ka man kataas ngayon. Saka dapat ay hanggang kaya mong gampanan ang pagtulong ay gawin mo,” Dolphy said to me in a parking lot at ABS-CBN compound.

Dolphy invited me to try acting in showbizness through his TV program Home Along Da Riles but I declined his offer since I was working full-time in government. My executive producer friend also invited me to appear in a movie with Nora Aunor and Jaclyn Jose but I did not come to the shooting location in a church in Santa Ana, Manila instead I chose to attend to Father Pierre Tritz’s SABANA (Samahan ng mga Batang Nananambakan) to help in educating former child scavengers in Smokey Mountain in Tondo, Manila.